Een echte blockbuster van Nederlandse bodem. Of eigenlijk: van Nederlands water. De film Michiel de Ruyter verhaalt over het leven van de gelijknamige Vlissingse admiraal, één van de meest beroemde strijders die Nederland ooit voortbracht. De film is onderhoudend, goed, maar niet zo groots als zijn hoofdpersoon.

‘Schamele’ miljoenen

Een epische Nederlandse film maken, het is nog niet zo makkelijk. Vaak ontbreekt het budget om écht uit te pakken. Met de relatief schamele 8 miljoen in het achterhoofd is Michiel de Ruyter een geslaagd project te noemen. Gelukkig, want eerdere ‘grote’ Nederlandse films, neem Nova Zembla en Kenau, kun je met een gerust hart overslaan.

Geschiedenis

Zoals valt te verwachten volgt de film losjes de geschiedenis van een zeventiende-eeuws Nederland onder druk. Engelsen, Fransen, Duitsers: iedereen heeft het op de Republiek voorzien. In de Republiek loopt het ook stroef: de strijd tussen de staat (Barry Atsma als Johan de Witt) en prins (Egbert Jan Weeber als Willem III van Oranje) leidt bijna tot een burgeroorlog.

“Hoe erg de verdrukking ook is,
De Ruyter brengt verlichting”

Constante

In de film is er één constante: hoe erg de verdrukking ook is, De Ruyter – vriend van De Witt – brengt verlichting. Hij verzint tactische plannen, wint zeeslagen, en gaat zelfs zover om Engeland in te varen. Daar vernietigt hij bij Chatham de vloot van de Engelsen. Er wordt mooi gewisseld tussen close-ups en overzichtsshots, waardoor je een goed beeld krijgt van de omvang van de zeeslagen. Films met een wat beperkt budget vallen tijdens dit soort scenes vaak door de mand. Michiel de Ruyter overtuigt, ondanks dat het door kanonskogels versnipperde hout wel erg veel wegheeft van fijne bodembedekking van een doe-het-zelf-zaak.

Zwaan

Een mooi detail: bij Johan de Witt hangt ‘De bedreigde zwaan’ aan de muur. In dit schilderij van Asselijn staan de zwaan en hond symbool voor de strijd tussen de staat (in de persoon van De Witt) en zijn vijanden. Wanneer broer Cornelis de Witt halverwege de film zijn mes in een zwanenpastei zet is dat de opmaat voor een bloederig slot. Hierin komen zowel de broers als hun bevriende admiraal De Ruyter aan hun einde.

Onderhoudend

De geschiedenis is wat geromantiseerd, maar dat doet geen afbreuk aan het verhaal. De film slaagt erin een goed beeld te geven van de problemen van die tijd, en de enorme schaal waarop zeeoorlogen werden uitgevochten. De karakters worden helaas minder goed uitgediept. De acteurs spelen hun rol met verve, maar ontwikkelen zich niet. Dit maakt dat de film onderhoudend is, maar nooit een echte topper wordt. Ondanks dat weten de makers met ogenschijnlijk gemak tweeënhalf uur te vullen. Dat is een compliment waard.

***

Michiel de Ruyter draait nu in de bioscoop

Terug naar toekomt.nl

Lees meer recensies